15.4.17

Το σπίτι μου



γράφει ο Τέλλος Φίλης

το σπίτι μου είναι κάτω απ' το φεγγάρι 
δεν έχει μουσική 
ούτε κουδούνι στην είσοδο 
είναι ένα σπίτι σιωπής 
για τους προετοιμασμένους 
από τα ανοιχτά παράθυρα 
φεύγουν εικόνες από ταινίες 
όρκοι και μαχαιρώματα 
μυστήρια και θάνατοι πολλοί 
όλα στο mute 
μην καταλάβει η γειτονιά 
τι γίνεται 
και πώς εξηγείς στην αστυνομία 
ότι στο κέντρο της πόλης 
κατοικεί η πιο δολοφονική ύπαρξη 
με κάθε τέλος ταινίας 
κι ενας λείπει 
είτε νεκρός είτε ερωτευμένος 
―που είναι το ίδιο― 
λείπει 
ορμά από τό παράθυρο 
και ξεχύνεται στον αέρα της πόλης

12.4.17

B.D. Foxmoor: Armarima



B.D. Foxmoor: Armarima
Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις Εντευκτηρίου 2017
33 σελίδες
ISBN 978-960-7568-49-6

Λιανική τιμή (με ΦΠΑ): 9,00 ευρώ

Αρμαρίμα: Μία σπονδυλωτή σύνθεση, αποτελούμενη από οκτώ μέρη, σε καθένα από τα οποία ο D.B Foxmoor δίνει φωνή σε ισάριθμους συγγραφείς από ένα ευρύ χρονικό όσο και ειδολογικό φάσμα της παγκόσμιας γραμματείας. Kατά σειρά εμφανίσεως, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Francisco Gomez de Quevedo, Ματσούο Μπασό, Ρήγας Βελεστινλής, Πέρσυ Σέλλεϋ, Έμιλι Ντίκινσον, Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Άδωνης (Αli Ahmad Said Esber), παίρνουν τον λόγο και αφηγούνται στιγμές του βίου τους και της περιπέτειάς τους στον κόσμο.

Σύμφωνα με το σημείωμα «Αντί προλόγου», Αρμαρίμα είναι ένα ον άγνωστο και μυστηριώδες. Είναι το παιδί της ποίησης, γι’ αυτό και σε τούτη την αυτοτελή ραψωδία η μάνα του, η ποίηση, παίρνει το λόγο πρώτη. Η Aρμαρίμα γεννιέται και πεθαίνει οκτώ φορές σε διαφορετικές εποχές και μέρη του κόσμου, και κρύβεται μες στους ποιητές. O B.D. Foxmoor, στην αναζήτησή του για τους κατάλληλους ήρωες, επιλέγει προσεκτικά τους ποιητές της ραψωδίας του. Oδηγείται από τη δράση τους και από τη ζωή τους, και καταγράφει εδώ την απολογία τους στο αιώνιο. Άλλωστε, το κείμενο είναι ρυθμισμένο σε μια συνεχή πορεία στο χρόνο, που φανερώνει πολλές τάσεις και εκδοχές της σύγχρονης ποίησης. Αρμαρίμα είναι το στερνό παιδί της ποίησης, που σκέφτεται, ονειρεύεται, αισθάνεται και πάντοτε διαφεύγει, ώς την επόμενη φορά. Τότε που θα λυθεί η κατάρα της μάνας, και ένας στίχος θα τα αλλάξει όλα.

O B.D. Foxmoor (Μιχάλης Μυτακίδης) γεννήθηκε το 1967 στο Πέραμα Αττικής. Από νεαρή ηλικία άρχισε να μελετά και να συλλέγει βινίλια από διάφορα μουσικά είδη και να διερευνά τη σχέση τους με το hip hop. Μέσα από τη μουσική οδηγηθηκε στον λόγο και κατ’ επέκταση στον στίχο. Το 1992 δημιούργησε το μουσικό γκρουπ Active Member, που διέγραψε μία μοναδική πορεία δράσης και δημιουργίας για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Οι Active Member του Μιχάλη Μυτακίδη πρωτοπορούν σε όλο αυτό το διάστημα και γίνονται το μέσο προκειμένου ο ίδιος να εξελίξει τη θεματολογία του και να ανοίξει παράλληλους δρόμους με διαφορετικά μουσικά projects, διοργάνωση πανευρωπαϊκών φεστιβάλ, μουσική για θέατρο, κινηματογράφο και ντοκιμαντέρ, καθώς και με την έκδοση συλλεκτικών πλέον fanzine, βιβλίων με στίχους και πρωτότυπες εκδόσεις με αφορισμούς. Είχε εκπομπή για πολλά χρόνια σε μεγάλο ραδιοφωνικό σταθμό. Συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Αθηνών για την παράσταση Κοινός Τόπος σε έμμετρο λόγο, στην οποία έπαιζε και ο ίδιος. Έχει γράψει μουσική και στίχους για περισσότερα από 1.400 δισκογραφημένα τραγούδια. Οι στίχοι του έχουν αγγίξει και έχουν τραγουδηθεί από τουλάχιστον τρεις γενιές ανθρώπων σε συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Πιο δραστήριος από ποτέ, συνεχίζει να ηχογραφεί στίχους και μουσικές, ενώ πρόσφατα καταπιάστηκε με το σενάριο. Με το βλέμμα πάντα σε μακρινούς ορίζοντες και στίγμα του το Low Bap, αγωνίζεται να μεταδώσει την άμεση και ζωτική σχέση του λόγου με τη ζωή και αντίστροφα.

11.4.17

Η χάλκινη περίπολος



γράφει η Ευφροσύνη Μαντά- Λαζάρου

Χριστούγεννα Καλά και Αναίμακτο το Πάσχα!
Άγνωστοι φίλοι στα παράθυρα 
κολλούν τα χνώτα τους
μάζες αδιαπέραστες.
Ένας στρατώνας με τη μελαγχολία της μνήμης
και το σβησμένο κρεματόριο εκπέμπει:
― Άλλαξε δόντια για άλλα φαγοπότια ο αιώνας.
Μια χάλκινη περίπολος περνά αόρατη
ξυπνάει τη χλόη και το έντομο, ξύνει το χιόνι ―
στα μάτια τους τίποτε δεν τήκεται.
Όταν φυτέψεις ένα δέντρο θα φας καρπό.
Όμως το μέλλον και η επιβίωση μάχη αναίμακτη
πολύ μακριά, αλλού ο μόχθος κι αλλού η ρίζα που πονά.
Μέσα στο τίποτε για τίποτε δεν θα πεινάς
ήσυχος δεν θα ενοχλείς τα δείπνα και τους γάμους του Θυέστη.
 Άλλαξε δόντια ο αιώνας για άλλα φαγοπότια τρυφερά.

Ευφροσύνη Μαντά-Λαζάρου (Κύπρος, 1955). Έχει εκδώσει δύο πεζά και πέντε ποιητικά έργα· τελευταίο: O Νώε στην πόλη (2012).