Στο "Εντευκτήριο" που κυκλοφορεί [παρουσίαση στην «Αυγή»]

πηγή: www.avgi.gr

Τον "ξεχασμένο ήρωα" της αμερικανικής μεταπολεμικής πεζογραφίας Τζέιμς Σόλτερ θυμίζει με ένα διήγημά του το τελευταίο τεύχος του "Εντευκτηρίου". 

Στις σελίδες του περιλαμβάνει επίσης ποιήματα νέων ποιητών, μεταφράσεις σημαντικών ξένων ομοτέχνων τους αλλά και έργα συγγραφέων που μεταφράζονται και παρουσιάζονται για πρώτη φορά. 

Το τεύχος φιλοξενεί ποίηση του Άρη Γιανναρά αλλά και των Βασίλη Αμανατίδη, Γιώργου Βέη, Παναγιώτη Ιωαννίδη και Σταμάτη Πολενάκη. 

O Γιώργος Βέης επιπλέον μεταφράζει δύο ποιήματα του Charles Earl Bowls, γνωστού που στην αρχή της δράσης του ως ληστής ταχυδρομικών αμαξών χρησιμοποιούσε συχνά το ψευδώνυμο Μπλακ Μπαρτ ο ποιητής. 

Ακόμη, η Τόνια Κοβαλένκο και ο Σάκης Σερέφας μεταφράζουν ποιήματα του Αμερικανού Ντον Σκόφιλντ, που ζει στη Θεσσαλονίκη, και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μεταφράζει το δοκίμιο του Φερνάντο Σορεντίνο σχετικά με τη μετάφραση ενός ποιήματος του 20χρονου Πάμπλο Νερούδα. 

Ο Γιάννης Παλαβός παρουσιάζει την Άνα Μαρία Σούα, γεννημένη στο Μπουένος Άιρες, και μεταφράζει δέκα μικροδιηγήματά της. 

Ο Γιάννης Σκαραγκάς γράφει για τον «Γουίτμαν της βιομηχανικής ενδοχώρας», τον Αμερικανό ποιητή Φίλιπ Λεβίν που με το έργο του έδωσε φωνή στην εργατική τάξη. 

Ο Γιώργος Κορδομενίδης στη στήλη «Βιβλία στο κομοδίνο» σχολιάζει πρόσφατες εκδόσεις και ο Βασίλης Τομανάς αποχαιρετά τη Μάγδα Κοτζιά, δημιουργό των Εκδόσεων Εξάντας.

Τζέιμς Σόλτερ και ποιήματα για την Ελλάδα στο «Εντευκτήριο»

Τα Νέα (27.8.2015) για το τεύχος 107 του Εντευκτηρίου

Η σελίδα 14 του Εντευκτηρίου που κυκλοφορεί κρύβει μια μικρή ανακάλυψη για τον αναγνώστη: το διήγημα «Κομήτης» του Αμερικανού Τζέιμς Σόλτερ (φωτογραφία), ο οποίος πέθανε στις 19 Ιουνίου και αφού είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά το εξαιρετικό Αυτό είν' όλο (Αλεξάνδρεια). Με δίκαιη ευαισθησία και το σχόλιο στο περιθώριο: «Η δημοσίευση αυτή είχε αποφασιστεί πριν από τον θάνατο του Σόλτερ».

Στις υπόλοιπες σελίδες, ο αναγνώστης διαβάζει διηγήματα και ποιήματα των Δημήτρη Πετσετίδη, Βασίλη Αμανατίδη, Γιώργου Γκόζη, Παναγιώτη Ιωαννίδη, Σταμάτη Πολενάκη κ.ά., αλλά και προδημοσιεύσεις των Κατερίνας Ζαρόκωστα («Οι αδελφές Μάρκογλου») και Μισέλ Φάις («Από το πουθενά»).

Ο Αλέξης Πανσέληνος συστήνει το βιβλίο Συνειρμοί, Μαρτυρίες, Μυθιστορίες του Γ. Β. Δερτιλή και ο Γιάννης Σκαραγκάς την ποίηση του Φίλιπ Λεβίν.

Υστερόγραφο: Στην Έφεσο ένας ξεναγός μου 'λεγε κάποτε:/ «Απ' τ' αριστερά στα δεξιά διάβαζαν οι αρχαίοι/ και πάλι πίσω ― όπως το όργωμα το βλέπαν»/ Γονάτισα, έβγαλα το ημερολόγιο και άφησα/ το βόδι του μυαλού την πένα μου να σύρει. (Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα» του Ντον Σκόφιλντ, μετάφραση Σάκη Σερέφα.)

Πέθανε την Παρασκευή ο σπουδαίος Αμερικανός πεζογράφος Τζέιμς Σόλτερ

Πέθανε την Παρασκευή ο σπουδαίος Αμερικανός πεζογράφος Τζέιμς Σόλτερ (James Salter).

Είχε γεννηθεί στο Νιου Τζέρσι το 1926. Μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από τη στρατιωτική ακαδημία Γουέστ Πόιντ το 1945. 

Υπήρξε αξιωματικός καριέρας και πιλότος της πολεμικής αεροπορίας ώς τα τριάντα του χρόνια. Μετά την επιτυχία του πρώτου του βιβλίου Οι κυνηγοί (1957), όπου ενέταξε πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία από τον πόλεμο της Κορέας, αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη συγγραφή.

Ο «ιπτάμενος συγγραφέας» ήταν από το 2000 μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών, ενώ είχε τιμηθεί με τα bραβεία Pen/Faulkner (1989) και Pen/Malamud (2012).

Όπως έγραψαν οι New York Times, ο Τζέιμς Σόλτερ ήταν «ένας συγγραφέας των συγγραφέων», τον θαύμαζαν οι ομότεχνοί του αλλά τα βιβλία του ποτέ δεν έκαναν μεγάλες πωλήσεις. 

Ωστόσο, υπήρξε, όπως συμφωνούν οι περισσότεροι κριτικοί στις ΗΠΑ, ο «ξεχασμένος ήρωας» της αμερικανικής μεταπολεμικής πεζογραφίας.

Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε το 2001 ένα από τα σημαντικότερα έργα του, το Α sport and a Pastime (1967), υπό τον τίτλο Θέλω μόνο να σου ανήκω (εκδόσεις Μεταίχμιο), μια ερωτική ιστορία που διαδραματίζεται στη Γαλλία της δεκαετίας του 1960.

Το 2014 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια το τελευταίο του μυθιστόρημα υπό τον τίτλο Aυτό ειν’ όλο, ένα ήπιο πανόραμα του μεταπολεμικού κόσμου, που εξυμνήθηκε στην άλλη όχθη του Ατλαντικού αλλά και στη Γαλλία. 

[με στοιχεία από τη Βιβλιονέτ και το www.in.gr]

Στο τεύχος 107 του Εντευκτηρίου, που θα κυκλοφορήσει στα μέσα Ιουλίου, δημοσιεύεται το διήγημά του «Κομήτης», σε μετάφραση του Γιάννη Θεοδοσίου. Μικρό απόσπασμα:

[...]Κανείς τους δεν μπορούσε να ξέρει, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το Μέξικο Σίτι και την πρώτη απίθανη χρονιά, με τις εκδρομές στην ακτή για το γουικέντ, διαμέσου της Κουερναβάκα, τα γυμνά της πόδια λουσμένα από τον ήλιο, τα χέρια της, τη ζάλη και την υποταγή που ένιωθε μαζί της όπως εμπρός σε μία απαγορευμένη φωτογραφία, εμπρός σε ένα συγκλονιστικό έργο τέχνης. Δύο χρόνια στο Μέξικο Σίτι αδιάφορα για την καταστροφή. Μία αίσθηση του Θείου ήταν που του έδινε δύναμη. Μπορούσε να διακρίνει την αρμονική καμπύλη του λαιμού της όταν έσκυβε. Μπορούσε να διακρίνει το αμυδρό ίχνος από τα οστά της πλάτης της που διαγράφονταν σαν πέρλες πάνω στη λεία πλάτη της. Μπορούσε να διακρίνει τον εαυτό του, τον παλιό εαυτό του. [...]