Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρέιμοντ Κάρβερ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρέιμοντ Κάρβερ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

2.7.17

Κείμενα πριν από τη «Διαγώνιο» και επιστολή Ταχτσή στον Βαλαωρίτη



του Δημήτρη Δουλγερίδη

πηγή: http://www.tanea.gr

«Δεν είναι πρώτη φορά που χωρίζουμε. Του 'χω στείλει κι άλλοτε γράμματα, έχω διαβάσει πολλά δικά του. Ομως, τον χωρισμό ποτέ δεν το είχα νιώσει τόσο δυνατόν. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Ημαστε και τότε φίλοι, το ίδιο όπως και τώρα. Πρωί - βράδυ μαζί, και τα μυστικά μας πάντα κοινά, σαν να ήμασταν ένας άνθρωπος. Ομως, τον χωρισμό, το ξαναλέω, ποτέ δεν τον ένιωσα τόσο πολύ. Αυτή τη φορά έφυγε εκείνος και θ' αργήσει να 'ρθει. Δεν τολμώ ν' αναλογιστώ τους μήνες που θα τον στερηθώ, μου φαίνεται βαρύ. Η φυγή του γέννησε μεμιάς αναμνήσεις. Το παρελθόν βέβαια υπήρχε πάντα, όμως η παρουσία του φίλου το εμπόδιζε να προβληθεί...». Ετσι ξεκινάει το πεζό κείμενο «Παρηγοριά» του Νίκου Μπακόλα, το οποίο προοριζόταν για τη λεγόμενη προδρομική «Διαγώνιο» του 1952, ένα πολυγραφημένο τεύχος που εκδόθηκε από την παρέα των νέων, τότε, λογοτεχνών Κίμωνα Οικονόμου, Ιωάννη Σιβεριώτη, Ντίνου Χριστιανόπουλου και Νίκου Μπακόλα (25χρονος τότε). Μαζί με τα κείμενα των λοιπών συντελεστών αναδημοσιεύεται στο νεότερο τεύχος του περιοδικού «Εντευκτήριο» του Γιώργου Κορδομενίδη, στον οποίο άλλωστε είχε δώσει το σχετικό υλικό ο Χριστιανόπουλος το 2011.
«Δεν είναι πρώτη φορά που χωρίζουμε. Του 'χω στείλει κι άλλοτε γράμματα, έχω διαβάσει πολλά δικά του. Ομως, τον χωρισμό ποτέ δεν το είχα νιώσει τόσο δυνατόν. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Ημαστε και τότε φίλοι, το ίδιο όπως και τώρα. Πρωί - βράδυ μαζί, και τα μυστικά μας πάντα κοινά, σαν να ήμασταν ένας άνθρωπος. Ομως, τον χωρισμό, το ξαναλέω, ποτέ δεν τον ένιωσα τόσο πολύ. Αυτή τη φορά έφυγε εκείνος και θ' αργήσει να 'ρθει. Δεν τολμώ ν' αναλογιστώ τους μήνες που θα τον στερηθώ, μου φαίνεται βαρύ. Η φυγή του γέννησε μεμιάς αναμνήσεις. Το παρελθόν βέβαια υπήρχε πάντα, όμως η παρουσία του φίλου το εμπόδιζε να προβληθεί...». Ετσι ξεκινάει το πεζό κείμενο «Παρηγοριά» του Νίκου Μπακόλα, το οποίο προοριζόταν για τη λεγόμενη προδρομική «Διαγώνιο» του 1952, ένα πολυγραφημένο τεύχος που εκδόθηκε από την παρέα των νέων, τότε, λογοτεχνών Κίμωνα Οικονόμου, Ιωάννη Σιβεριώτη, Ντίνου Χριστιανόπουλου και Νίκου Μπακόλα (25χρονος τότε). Μαζί με τα κείμενα των λοιπών συντελεστών αναδημοσιεύεται στο νεότερο τεύχος του περιοδικού «Εντευκτήριο» του Γιώργου Κορδομενίδη, στον οποίο άλλωστε είχε δώσει το σχετικό υλικό ο Χριστιανόπουλος το 2011.

Στις σελίδες του περιοδικού ο αναγνώστης ανακαλύπτει ακόμη, εκτός των άλλων, ποιήματα του κορυφαίου διηγηματογράφου Ρέιμοντ Κάρβερ (σε μετάφραση της Μαρίας Μουσαφίρη) και του Τεντ Χιουζ (εισαγωγή - μετάφραση Θοδωρή Ρακόπουλου), αλλά και την «Ωδή στον Νινέττο Ντάβολι» του Παζολίνι (την απόδοση από τα αγγλικά υπογράφει ο Αντώνης Γκρίτσης, κάτοχος πλέον του βραβείου Queer για ερμηνεία σε ανδρικό ρόλο). Ξεχωριστό ενδιαφέρον για το ύφος και τη γλώσσα παρουσιάζει μια επιστολή του Κώστα Ταχτσή προς τον φίλο του Νάνο Βαλαωρίτη (στις 2 Νοεμβρίου 1986), την οποία ερανίζει ο Θανάσης Θ. Νιάρχος: «Το Σάββατο τρώω με τον Καστοριάδη. Στο μεταξύ ρεμπελεύω ενδιατρίβων στα διάφορα πορνοσινεμά».
Στις σελίδες του περιοδικού ο αναγνώστης ανακαλύπτει ακόμη, εκτός των άλλων, ποιήματα του κορυφαίου διηγηματογράφου Ρέιμοντ Κάρβερ (σε μετάφραση της Μαρίας Μουσαφίρη) και του Τεντ Χιουζ (εισαγωγή - μετάφραση Θοδωρή Ρακόπουλου), αλλά και την «Ωδή στον Νινέττο Ντάβολι» του Παζολίνι (την απόδοση από τα αγγλικά υπογράφει ο Αντώνης Γκρίτσης, κάτοχος πλέον του βραβείου Queer για ερμηνεία σε ανδρικό ρόλο). Ξεχωριστό ενδιαφέρον για το ύφος και τη γλώσσα παρουσιάζει μια επιστολή του Κώστα Ταχτσή προς τον φίλο του Νάνο Βαλαωρίτη (στις 2 Νοεμβρίου 1986), την οποία ερανίζει ο Θανάσης Θ. Νιάρχος: «Το Σάββατο τρώω με τον Καστοριάδη. Στο μεταξύ ρεμπελεύω ενδιατρίβων στα διάφορα πορνοσινεμά».

30.4.17

Εντευκτήριο: Περιεχόμενα τχ. 111



ΝΕΕΣ ΦΩΝΕΣ
    4 Βασίλης Τσαρνάς  Φυτρώνει μαύρο σύννεφο    



O Ρέιμοντ Κάρβερ διά χειρός Alejandro Cabeza


ΠΕΖOΓΡΑΦΙΑ | ΠOΙΗΣΗ |  ΔOΚΙΜΙO |  ΜΕΛΕΤΗ
    6 Ρέιμοντ Κάρβερ  Ποιήματα. Παρουσίαση - μετάφραση: Μαρία Μουσαφίρη
  14 Φίλιππος Δρακονταειδής  Oι βλαβερές συνέπειες της αναμονής
  20 Μαρία Στασινοπούλου  Χαμηλή βλάστηση
  24 Τεντ Χιουζ  Ποιήματα για παιδιά. Εισαγωγή - μετάφραση: Θοδωρής Ρακόπουλος
  29 Θανάσης Θ. Νιάρχος  Ημερολόγια, 3
  32 Τάκης Σπετσιώτης  Ατμόσφαιρα νέα
  35 Κωνσταντία Σωτηρίου  Oι τρεις θάνατοι της Μαρίας
  40 Τζάστιν Τόρρες  Μαθήματα. Μετάφραση: Γιάννης Θεοδοσίου
  46 Κώστας Χατζηκυριάκου  Ποιήματα
  51 Βάνα Χαραλαμπίδου Με την πίκρα στα χείλη
  

O Πιερ Πάολο Παζολίνι με τον Νινέτο Ντάβολι


55 Πιερ Πάολο Παζολίνι  Ωδή στον Νινέττο Ντάβολι. Απόδοση από τα αγγλικά: Αντώνης Γκρίτσης
  56 Κώστας Ταχτσής  [Επιστολή στον Νάνο Βαλαωρίτη]
  58 Ηλίας Κεφάλας  O λυρισμός στην ποίηση
  62 Γιάννης Τσίρμπας  Σούπα
  64 Στράτος Φουντούλης  Νωπά ροδοπέταλα
  66 Στέλλα Παρασχά  Ελαφρύς κυματισμός
  

Το εξώφυλλο της Διαγωνίου 1952


ΦΑΚΕΛOΣ: ΔΙΑΓΩΝΙOΣ | ΚΑΛOΚΑΙΡΙ 1952
  69 Κ. Ν. Πλαστήρας  Η προδρομική Διαγώνιος 1952
  71 Νίκος Μπακόλας  Παρηγοριά
  73 Κίμων Oικονόμου  Τεθλασμένη
  77 Ιωάννης Σιβεριώτης  Απολλόδωρος ο «Μανικός»
  78 Ντίνος Χριστιανόπουλος  Πρώτες νύξεις

Επιλογή εικονογράφησης  Γαβρήλος Κοντομανίκης




Μία από τις φωτογραφίες του Σπύρου Ζερβουδάκη


CAMERA OBSCURA 
  81 Σπύρος Ζερβουδάκης  Αλλόκοτη μεταμόρφωση | κείμενο: Ηρακλής Παπαϊωάννου

ΤΕΧΝΕΣ
  98 Ζωή Βερβεροπούλου  Η περιπέτεια μιας διασκευής: Κριτική θεάτρου

ΒΙΒΛΙOκριτικές & παρoυσιάσεις 
100 Βαγγέλης Χατζηβασιλείoυ Ιστορία ενός φετίχ (Χρήστου Χρηστίδη: Αναποδογεννημένος)  
102 Λίζυ Τσιριμώκου Γλείφοντας το λεπίδι (Μισέλ Φάις: Lady Cortisol)
104 Λίνα Πανταλέων Ένας τάφος στα σωθικά (Αντώνη Νικολή: O θάνατος του μισθοφόρου)
106 Καίτη Στεφανάκη Το έξ-αλλο βιβλίο πολλών Άλλων (Χρήστου Μπήτσικα: O ίδιος)
109 Σταύρος Ζαφειρίου Το σώμα ως όχημα και ως δρομολόγιο (Ειρήνης Ιωαννίδου: Σώμα δρομολόγιο)
111 Απόστολος Λυκεσάς Κραυγή ή ψίθυρος απελευθέρωσης (Πολυξένης Βελένη: Είμαι η Άλλη) 
113 Μαίρη Κλιγκάτση Χώρα ανοιχτή και εκτατή (Κατερίνας Ηλιοπούλου: Μια φορά κάθε τοπίο και ολότελα)
115 Κώστας Θεολόγου Μια ωτακουστική και ηδονοβλεπτική ιστορία (Χρύσας Φάντη: Η ιστορία της Σ.) 
117 Δημήτρης Κόκορης Προσεγγίζοντας το έργο του Μανόλη Αναγνωστάκη (συλλογικό: O ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης και η μεταπολεμική αριστερή διανόηση)
119 Αλεξάνδρα Μπακονίκα Με απαντοχή για τα δύσκολα που έρχονται (Θανάση Μαρκόπουλου: Χαμηλά ποτάμια) 
121 Καίτη Στεφανάκη Ένα βιβλίο-ποταμός (W. Beutin, W. Emmerich, C. Kanz κ.ά.: Ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας) 
124 Θοδωρής Σαρηγκιόλης Ποιητική, ιδεολογία και ποίηση (Τάκη Γκόντη: Παντομίμα)

ΕΙΣ ΤOΝ ΤΥΠOΝ ΤΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ 
126 Γιώργoς Κoρδoμενίδης  Βιβλία στo κoμoδίνo 
128 Γιάννης Κοτσιφός  Σημεία αιφνιδιασμού
129 Γεωργία Τριανταφυλλίδου  Τρία και ένα
130 Τέλλος Φίλης  Η λογοτεχνία ως παρηγορία
132 Στέλλα Βοσκαρίδου  Λέξη  προς λέξη
134 Εύη Καρκίτη  Έξι εκλεκτά βιβλία
  
135 Oι συνεργάτες και συγγραφείς τoυ τεύχoυς
137 Περιεχόμενα τόμου ΚΗ´

Φωτογραφία εξωφύλλoυ Κοσμάς Βίδος 

Επιμέλεια εξωφύλλoυ Άρις Γεωργίoυ

[ Το τεύχος αποστέλλεται, με ταχυδρομικό δέμα, σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδος, χωρίς άλλη οικονομική επιβάρυνση, εφόσον προκατατεθεί σε τραπεζικό λογαριασμό το αντίτιμο των 11,00 ευρώ (λιανική τιμή: 10,00 ευρώ) ― περισσότερες πληροφορίες & παραγγελίες στο 2310279607 ή/και στην ηλεκτρονική διεύθυνση entefkti@otenet.gr]

30.1.16

Ένα βιβλίο στη βιβλιοθήκη του Διονύση Μαρίνου



Ρέιμοντ Κάρβερ: Διηγήματα. Μετάφραση: Γιάννης Τζώρτζης, Μεταίχμιο 2015


Το 2004, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, βρέθηκα στη Νέα Υόρκη για επαγγελματικό ταξίδι. Το ξενοδοχείο όπου έμενα, ένα ξεπεσμένο θεριό κοντά στην 5η λεωφόρο, ήταν κλασικό εκτροφείο τυχοκυνηγών. Κάθε πρωί, με άνοστο καφέ, ξεραμένες ομελέτες και μπέικον κάρβουνο, έβλεπα να διαβαίνουν από μπροστά μου άνδρες με κολλαριστά πουκάμισα και φαρδιά σακάκια. Κρατούσαν φακέλους δερμάτινους, τσάντες επαγγελματικές, σακίδια φορτωμένα. Στη μια άκρη της αίθουσας, εκεί που καθόμουν για το πρωινό, δύο τραπέζια παραπέρα, έβλεπα επί τρεις ημέρες έναν μοναχικό άνδρα να πίνει σκέτο καφέ και να διαβάζει μανιωδώς ένα ισχνό βιβλίο. Ήταν ψηλός, βαρύς και καμπουριαστός. Τίποτα το ηρωικό δεν είχε η αύρα του. Την τέταρτη ημέρα πέρασα από μπροστά του και είδα ότι διάβαζε Ρέιμοντ Κάρβερ• τους Αρχάριους. Μόλις τον είχα μάθει κι εγώ από κάποιες πρώτες μεταφράσεις της Απόπειρας. Το πήρα πάνω μου και τον ρώτησα αν του άρεσε. Άφησε κάτω το βιβλίο, έγειρε στο πλάι και, στραβώνοντας το στόμα, μού είπε: «Δύσκολος, φίλε, δύσκολος». Του είπα ότι έγραφε απλά και μου απάντησε «δύσκολος γιατί μιλάει για τη ζωή μου». Την επόμενη ημέρα έφυγε. Θα πήγαινε μεσοδυτικά. Ήταν πλασιέ· πουλούσε βιταμίνες σε γυμναστήρια. 


Διαβάζοντας τώρα τη συγκεντρωτική συλλογή των διηγημάτων του Κάρβερ καταλαβαίνω τι μου έλεγε. Ο Κάρβερ είναι απλός, δεν κομπάζει με τις λέξεις, δεν ανεβαίνει στο ρινγκ να ρίξει χοντρές μπουνιές. Γι’ αυτό και ο Κάρβερ είναι δύσκολος. Από χαμηλή σκοπιά γράφει ό,τι βλέπει. Το μάτι του δεν πηγαίνει μακριά, μένει στα μικρά πράγματα της ζωής. Αν υπάρχει κι αυτή. Όπου υπάρχει κι αυτή. 

Ο πλασιέ μού άφησε την κάρτα του. Έχουν περάσει δέκα και κάτι χρόνια και δεν έχουμε ανταλλάξει ούτε μια λέξη. Θέλω να φαντάζομαι πως ακόμη διαβάζει κάτι λίγο από Κάρβερ. Όταν τον πιάνουν οι κλειστές του και οι πωλήσεις δεν πάνε καλά και το ουίσκι στέκεται στον φάρυγγά του. Εγώ αυτό κάνω. Κι ας μην πουλάω βιταμίνες.